Het was de trend van de jarentachtig: het waterbed. Nu hoor je er bijna niets meer over.
Het waterbed werd in 1968 uitgevonden door de Californische designer Charles Hall en was meteen een grote hit. Het was het bedvan de seksuelerevolutie in de Amerikaanse hippietijd. Eind jaren ’70 importeerde de Canadees Douglas Damude de eerste waterbedden naar Nederland. Al snel hadden veel Nederlanders er eentje. Goed voor je rug, hip, sexy, en vooral schoon. Het waterbed was het helemaal. De bedrijfjes die waterbedden verkochten schoten als paddenstoelen uit de grond.
Maar zo snel als het bed populair werd, is de trend opeens ook weer over. Ooit was 20 procent van alle verkochte bedden een waterbed, nu 2012 is dat nog maar 0,4 procent. Een illustere winkel als De Waterbeddenconcurrent ging in 2005 alover de kop.Nu is het waterbed net zo uit als leggings, getoupeerd haar en de kleur mintgroen.
Wat zorgde voorde val van het waterbed?
Beddenspecialist Hans Tertsch vanThe Bedroom (die alle soorten bedden verkoopt, dus ook waterbedden) heeft hiervoor een verklaring.
Het waterbed is ooit begonnen als niche, iets bijzonders. Omgerekend kostte een waterbed rond de 4.000 euro. Deze prijs is gerechtvaardigd bij het leveren van een hoogwaardig product en de daarbij behorende service. Het plaatsen van een waterbed kost een leverancier immers twee à drie uur. Ook vraagt het waterbed in verhouding tot normale bedden meer service.
Door het opkomende gebruik van het internet met de online-shops werd het steeds eenvoudiger om een waterbed online te bestellen. Het gevolg hiervan was een enorme prijsdaling. Als gevolgvan de prijsdalingwerdde kwaliteit van hetwaterbed steeds minder. De winkelier om de hoek konde prijzen van hetInternetniet meer volgen en moesten conventionele matrassen, boxsprings of airbedden aan hun assortiment toevoegen of de deur dicht doen.
Toen daarna de exclusieve boxspring het nieuwe ‘ding’ werd, doken leveranciers daar snel op. Immers: met een boxspring konden ze net zoveel verdienen, maar het kostte hen minder tijd. Veel retailers hadden genoeg van het waterbed. Er werd niet meer voor geadverteerd en de waterbedden verdwenen uitde showrooms. De vraagliep terug, ook omdat de klant in de winkel niet meer op dit product geattendeerd werd. Ik kan me voorstellen dat het zo ging, dat een klant een winkel binnenkwam en vroeg om een waterbed, maar de verkoper diegene afscheepte met ‘Nee joh, we werden gekvan de lekkage.’
Door het prijsverval, veroorzaakt door de ‘grote jongens’ op het internet en de recessie gingen veel waterbedbedrijvenover de kop.Hierdoor konden klanten met klachten niet meer bij de oude leveranciers terecht.’
Het waterbed kreeg een imago van lastig en onbetrouwbaar. Geheel onterecht, vindt Hans: ‘Als je je waterbed goed onderhoudt – en dat kost echt niet veel tijd – dan gaat het lang mee. En je krijgt er veel comfort voor terug. Zeker in die prijsklasse, want voor een compleet waterbed betaal je vandaag de dag maximaal 1.500 euro. Het is hygiënisch, omdat de afvalstoffen en zweet die je ‘s nachts kwijtraakt niet in het matras trekken, maar enkel in de bovenste, wasbare dekmatrassen. De vinylzakken neem je af met een doekje. Ook blijft het matras goed liggen, er treedt geen kuilvorming op. En de warmte is regelbaar. Warm in de winter, koel in de zomer.’
Nu zijn er ook wel nadelen: wanneer je een waterbed wilt verplaatsen bijvoorbeeld, moet het helemaal leeg. Ook kost de elektrische verwarming energie. En het probleem van lekkage is nietvan de handte wijzen.
Ook al gaat volgensHans Tertsch maar2 procent van alle waterbedden lek, het probleem is dan wel groter dan als bijvoorbeeld een pocketvering-matras scheurt.
Geen reclame, geen vraag en ingehaald door nieuwe slaaptrends. Kortom,de tragiek van hetwaterbed blijkt al met al een plat marketingverhaal. Maar wie weet maakt het waterbed, net als schoudervullingen, leggings, snorren, grote brillen de komende tijd een comeback. Hans Tertsch verwacht vanwel. ‘Niet inde omvang van vroeger, maar nu de boxspring-hype die de afgelopen jaren woedde is uitgeblust, ontdekken toch weer steeds meer mensen dat slapen op water duurzaam, comfortabel en hygiënisch is.